به عشقم

(۱)

می خواستم که شعر بگم با پرنده شد!

پرواز کــــرد توی غـــــزل تا پرنده شد!!!

رنگــــش پرید روی ورق  - بـــعد آسمان

کم کم کبـــــــود شدغزلم یا پرنده شد؟!

می خواستم به روی دلم آســمان شود

می خواست روی موج -  ودریا پرنده شد!

باشـــد بزار تا بــرود لـــــنج مـــی شوم!

من تور می شوم و تو...هر جا پرنده شد!

امشب مســافرم به مسیری که می دود -

شــــاید به هــــم رسیدن و اما پرنده شد

با آســــــمان خاطـــــره پـرواز کردو رفت

شاید نخواست شعر شود ... تا پرنده شد

(۲)

چرکـــین ترین - فجیع ترین زخم زندگی ام

بد بو ترین جنازه ی این دخمه - زندگی ام -

نفرین نکـــرده ام به کـــسی غیر از خودم

این روزهـا اگرچه پر از زخـــــم زندگی ام

در حال و در هـــوای جسد نبض می زنم

تابوت چرک و خون - پرم از اخم زندگی ام

یک جیب قرص و جیب دگر سوزن و چه تلخ  -

مـــــــــی گـذرد قـــطار پراز زخــــم زندگی ام

بگزار توی زخم بمیرم  ...................